De Nederlandse Hartstichting had Sporthal Aksent in Barendrecht uitgezocht om op zondagmiddag een speciale herfstactie uit te voeren. De handbalwedstrijd SAVOSA-Hellas was uitgekozen om de harten van de SAVOSA-leden en supporters te meten en op kwaliteit te beoordelen.

Mensen met een zwak hart zouden onder druk van de spanning zijn bezweken, SAVOSA boog in de laatste 5 minuten van de wedstrijd een 22-25 achterstand om tot een 27-26 overwinning. Als de heren van plan zijn om nog méér van dit soort wedstrijden te spelen, dan zal het bestuur toch vooraf contact met de GGD moeten gaan opnemen, anders gaan er nog slachtoffers vallen. Dan moet de aanschaf van een defibrilator ernstig overwogen worden.

De Hartstichting was in ieder geval tevreden over de kwaliteit van de harten van de toeschouwers, tijdens het absolute piekmoment, bij een 26-26 stand met nog 7 seconden te spelen, bij de beslissende score van Leon werd een gemiddelde hartslag van 140 gemeten.

SAVOSA en Hellas waren in de eerste helft goed aan elkaar gewaagd, na 10 minuten wedstrijd stond er een 3-2 voorsprong op het bord via Matthijs, Stefan en Thomas, na een kwart wedstrijd was het via Stefan, Matthijs en Marco 6-4. Hellas 3 is een team oude handbalrotten, waar de ervaring van afdruipt, het zou mij niet verbazen als er 100 jaar eredivisie-ervaring in de zaal rondloopt. Als deze heren het naar hun zin hebben, dan kunnen ze iedere tegenstander een hoogst onaangename middag bezorgen met hun getructe spel. En kennelijk hadden ze er (na overleg met de Hartstichting?) zin in, want SAVOSA had het erg moeilijk. Zelden was het flitsende aanvalsspel van vorige week tegen SOS te zien, vooral de verdienste van Hellas dus.

Hellas had snel de 4-6 teruggebracht tot 6-6. En toen brak een fase aan waarin de keepers om de beurt de bal uit het net konden halen, 7-7 Thomas, 8-8 Leon,9-9 Thomas, 10-10 Leon, 11-11 Thomas, geen schijn van kans voor de keepers. In de laatste fase voor de rust sloeg SAVOSA toch een gaatje. Stefan, Rolik en Thomas brachten de 14-11 op het bord. Eerst twee keer Hellas naar 14-13 en daarna de ruststand van 15-13 door Thomas.

Het is altijd lekker om na rust als eerste te scoren. En dat deed Marco met 16-13. En even later was het via Leon en Marco 18-14. Vier punten voorsprong, een mooi verschil. Maar halverwege de tweede helft na een ‘droge’ fase van SAVOSA had Hellas de stand bij 18-18 weer volledig in evenwicht geschoten. Het laatste kwart begon met 19-18 van Marco, 20-19 van Matthijs en 21-20 van Stefan. Hellas dus steeds in de achtervolging, tot de 22-22 van Leon.

En bij die stand – met nog 8 minuten te spelen – ging het fout. Hellas 22-23, 22-24 en 22-25, nog 5 minuten op de klok, een verloren wedstrijd. Dat zou Hellas met al z’n routine niet meer weggeven, kwestie van lange aanvallen spelen en de tijd nemen.

Alle druistigheid die SAVOSA in zich heeft werd aangewend. Alles of niks, alle energie in de strijd dus. Veel tijd was er niet, dus moest er in balbezit vooral snel gescoord worden. Leon 23-25, nog 4 minuten. Een score van Hellas zou in dit stadium dodelijk zijn geweest. Leon 24-25 en in de tegenaanval wederom geen score voor Hellas. Thomas 25-25, de klok geeft 58:30 aan. Zou de wedstrijd dan toch nog een puntje gaan opleveren?

Hellas de bal, nog 90 seconden. En wederom geen score, break SAVOSA, Stefan 26-25 en de klok op 59:00. Wat gebeurt hier in Aksent? Wie verzint er zo’n thriller? Dat zal dus de Hartstichting wel zijn geweest.

Hellas in de tegenaanval, 26-26 op 59:30 en een tijdstraf voor SAVOSA. Wat moet je dan met nog 30 seconden te spelen en in ondertal? Het punt koesteren of risico nemen? De tijd tikt weg, de klok op 59:53,nog 7 seconden te spelen, passeeractie Leon, schot Leon en........score Leon, 27-26. En einde wedstrijd. Dat is nog eens je verantwoordelijkheid nemen als aanvoerder.

Hoe is het mogelijk dat je zo’n wedstrijd nog wint, 3punten achter na 55 minuten. Het zijn de ondefinieerbare wetten van het handbal. Maar de realiteit van de dag brengt SAVOSA wel aan kop in de Regioklasse met 6 uit 3, ik verwacht samen met HWC en Westlandia, hun uitslagen zijn op dit moment nog niet bekend. En dan volgende week als koploper naar de Asterlo in Rotterdam tegen Snelwiek. Dat zal naar verwachting een heet potje worden.

De dames van SAVOSA zijn de zaalcompetitie met een uitwedstrijd tegen Verburch begonnen. Het spel van de dames was zo slecht, dat ik me in de tweede helft heb bezig gehouden met de TV in de kantine, ik zag een deel van De Graafschap-Vitesse. Het had er in de eerste helft veel van weg dat de dames een onderlinge competitie hadden opgezet, met een dikke prijs voor de dame die het vaakst in schietpositie het net NIET zou weten te vinden. Naast, over, paal, lat, op de keepster, alles telde mee, zolang de bal het net maar niet zou raken. Zes keer ging dit hartstikke mis en kwam de bal toch nog tegen het net, Emmy en Robin 2 keer, Nancy en Karen ieder een keer. Maar naast deze 6 missers waren er zeer veel geslaagde pogingen, de een wilde persé niet voor de ander onder doen. Zo stond het bij rust 6-15, vooral omdat de Verburch-dames met een heel andere wedstrijd bezig waren.....

SAVOSA werd ‘geslacht’ door de breaks van Verburch en het is dat Tineke er nog een handvol fraai stopte, anders was het bij rust 6-20 geweest. De dames waren in ieder geval veel te traag om de breaks er uit te halen, niet zelden kon Verburch kiezen welke dame ze vrij voor Tineke zouden zetten.

Het moet gezegd dat SAVOSA in de tweede helft een klasse beter speelde, dat is toch de verdienste van Martin. Tussen De Graafschap-Vitesse door noteerde ik tussenstanden van 12-19 en 15-21. De einduitslag werd 19-25. De dames speelden dus best een goede tweede helft, die in feite met 13-10 werd gewonnen. Maar het verlies was terecht, Verburch heeft een hogere bal- en loopsnelheid tegen een veel te traag SAVOSA.

Jan van den Heuvel