Het was een drukte zaterdagmorgen in de kantine. Om stipt 11.00 uur rende heel veel jonge handbalspeelsters rond. De laatste shirtjes zijn van de plank gehaald. Totaal 10 speelsters waarvan er nu 9 aanwezig waren. Nikki heeft haar jawoord gegeven en Isabel is bijna zover, de kniebeschermers zijn al gekocht nu alleen die handtekening nog. We speelden wederom tegen De Treffers. Onze eerste wedstrijd van dit seizoen in de zaal. De doelen moesten zelfs nog van buiten gehaald worden. Gelukkig hebben we niet alleen enthousiaste speelsters maar ook vaders en moeders (met spierballen) die moeiteloos de doelen naar binnen sjouwde. Het is toch even wennen in de zaal, ook voor de ouders. Waar we buiten makkelijk oogcontact (dreigend of niet) met onze kinderen konden maken, is dit vanaf de tribune zeer moeilijk. Omdat we niet willen eindigen in een spotje: zware werkweek gehad? moeten we ons toch proberen te beheersen. Denk dan ook dat aan het einde van het seizoen het eerste gele verflaagje van het hek van de tribune afgeknaagd is. De 1e helft stond Ivana op doel. Naast een aantal meisjes begon de tegenpartij met 4 potige jongens in het veld. Onze “engeltjes” zien er dan wel klein uit. Er volgde gelijk een aanval van De Treffers en Ivana stopte het eerste schot heel netjes, de bal stuiterde terug in de handen van de tegenpartij en het tweede schot was raak 0-1. De meiden waren wakker geschud en door goed samenspel scoorde Kim 1-1. De sfeer kwam er gelijk goed in. Er werd vrijgelopen en overgespeeld. Mabel werd achtervolgd door 2 jongens maar schudde deze heel tactisch af (zal haar vader heel blij mee zijn), kreeg de bal aangespeeld en scoorde. Op de tribune begon de temperatuur al te stijgen. Een afstand schot van Kim volgde al snel, maar helaas. Ivana stond uitstekend te keepen en hield veel ballen uit het doel, maar de tegenpartij scoorde, 2-2. Jalenka liep goed vrij en zorgde voor ruimte voor haar teamgenoten. Er was geen zenuwen bij de nieuwe speelsters Nikki en Isabel te zien en deden leuk mee. Nikki paste gelijk de 3-stap-gooi-regel toe (van wie heeft ze dit geleerd?). Een schot van Kim vanaf rechts volgde, stand 3-2. Een tegenactie van De Treffers 3-3. Ninja Esmee veroverde meerdere malen de bal, maar helaas scoorde de tegenpartij weer. Een kniesliding op het buitenveld was al geen probleem maar in de zaal waren ze wel 2 meter lang. De zaal werd schoongeveegd. Pauze. Het team werd meegenomen door Jip en Robin naar de uiterste hoek van de zaal, ver weg van de tribune. Inmiddels was er een tweede rij publiek gevormd en door de spanning was het tropisch warm geworden. Wat er in de pauze wordt besproken zullen we waarschijnlijk nooit weten maar de meiden waren helemaal klaar voor de 2e helft. Jalenka stond op doel. Esmee probeerde te scoren, maar de bal werd tegen gehouden. Amy vocht voor de bal alsof het haar favoriete knuffel was. Een afstand schot van de tegenpartij volgde en ging erin. Al snel volgde een ander schot door dezelfde jongen, dwars door de verdediging heen en nog één. Inmiddels 4-7. De Treffers roken een overwinning door deze jongen in het veld te laten staan, hij gooide van afstand zeer hard. Hij werd dan ook niet meer gewisseld. Met een stand van 4-8 werd Sanne uit het veld gehaald (die goed in het spel zat) om achterin de auto om te moeten kleden voor zwemles. Savosa bleef volhouden en goed overspelen aan conditie geen gebrek bij deze meiden. Maar de bal wilde niet meer het doel in. Bij een stand van 4-11 wisselde Jalenka met Amy. Ook zij probeerde nog te scooren, overigens door zeer luide aanmoediging van haar vader, maar dit werd niet beloond. Amy probeerde met haar 118 cm lengte de ballen uit het doel van de nog altijd aanwezige, inmiddels rood/paars aangelopen zeer bezwete jongen te stoppen. Maar dit lukte niet. Eindstand 4-16. Na een high five van de coaches konden de meiden omkleden. Hoewel dik verloren was het een leuke wedstrijd om te zien. Op naar volgende week.

Cora van der Hee