Mensen, mensen, dat was me het dagje wel gisteren bij Savosa. Toen ik 's ochtends naar de weersvoorspelling keek, voorspelde dat niet veel goeds. Regen, regen en nog eens regen. Zou de topper van Savosa D1 tegen Unitas D1 wel doorgang vinden. Maar na vele telefoontjes naar de voorzitter en naar de technisch directeur van Savosa kwam het verlossende woord: het gaat door!!
Aangekomen bij Savosa viel dat tegen....wat een nat veld en wat een regen. Maar het verzamelen begon en langzaam maar zeker druppelde alle speelsters en supporters binnen. Sjaak was al op tijd om de beste plek binnen te regelen....zijn gestel kan niet zo goed tegen nattigheid. Het zal u tevens niet verwonderen dat Leon zich weer vrijwillig voor een extra bardienst had opgegeven. De moeder van Fabienne daarentegen had zo lang in de regen gestaan dat ze er zelfs een beetje van ging roesten. En kijk daar, zelfs Fleur was, natuurlijk met haar moeder.....een volle kantine. Maar waar bleef Marije toch. Een belletje van de coach naar het huis van Marije was genoeg......het was lang geleden maar het was ze in huize Meeuwis weer eens gelukt de tijden door elkaar te halen. Dus hun verzameltijd was onze aanvangstijd van de wedstrijd. Maar na een hoge sprint was zelfs Marije nog op tijd en konden we beginnen. Sofie was helaas ziek en Rene sloot iets later aan, dus de coach had veel stress. Je zag hem tobben met de 3-3 opstelling (u weet wel, die krampachtige NHV regel waar ik binnenkort in de nieuwe Glossy van Savosa uitgebreid op terugkom)....moet de midvoor tijdens de verdediging nu doorschuiven naar de linker cirkel, de 6 of de 9, en waar blijft de linkerhangende vleugelschaduwspits nu tijdens de breakout??? Maar na het lang schuiven van poppetjes was het alle speelsters duidelijk, daar waar de coach totaal de controle kwijt was. Het hielp ook niet mee dat de coach van de tegenpartij van te voren al een hele analyse van Savosa heeft gemaakt. Zo maakte hij indruk bij de coach van Savosa door hem te vertellen dat Savosa echt pas heel weinig doelpunten tegen had gekregen, dat Unitas precies wist hoe hij Savosa ging spelen en dat 3-3 toch het allerbeste voor iedereen was (behalve dan voor de geldcrisis in Griekenland, want die is er nog steeds). Enfin, we konden beginnen. Of toch niet.
Ik schrok namelijk ook nog wel even. Ruim voor de wedstrijd was ik nog getuige van een redelijk intimiderend gesprek tussen de coach van Savosa en de scheidsrechter. De coach herinnerde de scheidsrechter nog lichtjes aan een onzerheidje van de scheids tijdens de vorige ontmoeting. Na deze geestelijke druk viel het dan ook direct op dat de voorzitter direct had ingegrepen en een andere scheids (een hele goede trouwens) op de wedstrijd had gezet....chapeau voor de voorzitter, wat een sterke man is dat toch!!!
Vlak voordat de wedstrijd begon kwam de regen met bakken uit de hemel. Zelfs hier moest de coach nog optreden en stelde in Gerard (wie te laat komt krijg teen taak) een 'Hoofd-trekker' aan. Gerard was zeer verguld met deze taak en voerde deze ook, samen met zijn assistenten Sjaak, Mike en Jet, tot volle tevredenheid uit....zie de foto als bijlage.
De wedstrijd dan...wat een spanning. Estee in het doel, Fabienne en Eileen op de hoeken, Esmee en Fleur op de opbouw en Jaloe en Chloe in het midden. Savosa begon sterk en kreeg een paar goede kansen. Unitas probeerde iets terug te doen, maar dat bleef vooral beperkt tot 1 jongetje die enorm hard kon gooien. Estee stond echter zeer goed te keepen en hield er veel uit. Een hoge bal kon echter niet voorkomen dat Savosa 1-0 achter kwam. Door een mooie actie van Fleur en daarna van Fabienne, op goed aangooien van Marije, werd het 2-1. Na een rommelige fase, met een doelpunt van Chloe en en Unitas, gingen we met een 3-2 voorsprong de rust in. Rene was ondertussen ook aangeschoven en zorgde de voor de vele tactische aanwijzingen. De rust deed Savosa echter niet goed. De ene bal na de andere werd verspeeld, Fleur stond goed te keepen maar vond dat niet leuk en Unitas ging maar door met aanvallen....3-3. Na een spannende slotstrijd en een iets te vroeg einde (waardoor de totale paniek uitbrak bij Unitas en er zelfs een vader met een stopwatch het veld inrende...heerlijk, wat een goede zet van de scheids), braken de laatste 5 minuten aan. Wat een spanning, de moeders trokken het bijna niet meer en de plaszakken waren niet meer aan te rukken, maar het bleef 3-3. Een fantastische uitslag, 3-3. Wat een coach, alles in 3-3, daar moet het NHV toch enorm blij van worden.
Was dat het dan.....eigenlijk wel. Met gepaste trots kan de coach melden dat zijn hele team meegaat op kamp, en dat de voorzitter nu officieel aan uw Simon A. Vosa heeft gevraagd of hij ook meegaat voor de dagelijkse verslaggeving. Wat een eer, ik ga erover nadenken. Volgende week nog 1 wedstrijd, daarna gaat Savosa D1 de zaal in. Helaas gaat Simon volgende week met zijn vrouwtje op vakantie, dus tot over een paar weken. (heb ik nog even de tijd om uit te vinden of het NHV voor de zaal weer een andere opstelling vereist, of er een voorgeschreven kleur onderbroek is of meer van dat soort zaken).

Simon A. Vosa
Razende reporter Savosa D1