Stonden wij, heerlijk in het zonnetje, langs de lijn bij HVOS voor de wedstrijd van de GD1. Wat was het warm!

Maar klagen doen we niet, eindelijk zomer ook al is het dan in oktober. Eigenlijk dacht ik dat het nog niet eerder was voorgekomen, zomerse dagen in oktober, maar om mij heen wisten diverse mensen de jaartallen op te noemen waarin het ook zomers warm was. Maar het was wel de warmste oktoberdag ooit, tot dan toe. En op deze warmste oktoberdag ooit moest onze GD1 op het heetst van de dag aantreden tegen HVOS. Gelukkig hadden de kinderen er zo te zien weinig last van en ging Savosa gelijk goed van start. Er werd goed verdedigd en in de eerste helft stond Denise echt heel goed te keepen. De ene na de andere bal hield zij uit het doel, waardoor het de tegenpartij maar niet lukte om te scoren. Aan onze kant was het Eline die de score opende. Laura, die vorige week bij haar invalbeurt bij de D1 ook al scoorde, tekende voor het tweede doelpunt voor Savosa. De 0-3 en 0-4 waren ook heel mooie doelpunten van de altijd goed spelende Eline, zij is echt de motor van de GD1 die niet alleen zelf scoort maar ook, zeker in de tweede helft, anderen de kans geeft om te scoren. De 0-5 was van Brent, die nog geen minuut in het veld stond en direct een prima doelpunt maakte vanaf de linkeropbouw. HVOS probeerde nog wel wat terug te doen, maar steeds stond daar weer Denise, maar ook Jennifer blokte een keer heel goed een schot zodat het niet eens in de buurt van het doel kwam. Daarna had Jennifer een prima schot op het doel dat er net niet in ging en ook Senna, die steeds harder gaat gooien en op het doel durft te gooien, scoorde bijna. Voor rust was het Brent, na prima overspelen van Eline, die de ruststand op 0-6 bracht.

Na rust ging Savosa ietsje minder offensief verdedigen waardoor HVOS wat meer kansen kreeg, maar het lukte gewoon niet om te scoren. Eén keer was het dichtbij, maar de bal caramboleerde via de ene paal, tegen Brent zijn lijf, naar de andere paal, via Brent zijn voet, net uit het doel. Het publiek stond al te juichen, maar de bal is nooit over de lijn geweest, dus bleef de 0 behouden. Arnoud pikte ook een doelpuntje mee met een prachtige goal vanaf de rechteropbouw. Dat Eline een tijger is en voor elke bal gaat, bleek maar weer eens, want zij hield de bal prima binnen na een sprint die niet zou misstaan op de Olympische Spelen, terwijl de rest van het team gezellig keuvelend op weg naar de cirkel was om te gaan verdedigen. Het volgende doelpunt van Savosa was van Iris die heel goed werd aangespeeld door Jennifer, die na deze prima assist ook zelf een mooi doelpunt scoorde. De 0-10 werd ook gescoord door Arnoud. En toen was het de beurt aan Romy. Waar zij het deze wedstrijd al eerder heel goed had geprobeerd, maar zonder succes, lukte het haar nu wel om te scoren en hoe. Een prachtig doelpunt, zo strak in het doel. Het laatste doelpunt van Savosa kwam van Wouter waarmee hij de eindstand op 0-12 bracht.

Een prima resultaat dus op deze zomerse oktoberdag, hopelijk komen er nog meer van deze zomerse oktoberdagen met dergelijke uitslagen. Als iedereen dan ook nog wat beter leert om op zijn of haar plekje te gaan staan in de aanval, in plaats van met zijn allen op een kluitje en er sneller overgespeeld wordt, dan kan dit team ook van de teams winnen waar nu nog van verloren wordt.

Mariska van Daele