Er werd besloten de druk bij de meiden niet onnodig op te voeren en het als een gewone wedstrijd te zien.  Aan het verzamelen gezien was het ook een gewone wedstrijd. Het team van Savosa D1 bestaat uit het algemeen uit een groep bovenmodale ouders met minimaal 2 auto's, waarvan toch minimaal 1 PC Hooft tractor. Toch wilde iedereen graag met een ander meerijden, dit waarschijnlijk vanwege de kratten champagne die (standaard???) bij Mathilde achterin de auto stond. Eindelijk kwam onze John zichzelf tegen. Tijdens het verzamelen is het namelijk zijn truc de auto's van anderen tot op het bot te beledigen, met een grote glimlach op zijn gezicht. Helaas bleek er dus afgelopen zaterdag geen plek voor onze John, en ondanks een verzonnen blessure aan zijn auto (iets over zijn wielen die ronddraaien) moest hij gewoon zelf rijden. Een colonne vertrok richting de Groenoord hal.

Daar bleek een kleine reünie op komst. De scheidsrechter van de wedstrijd bleek een oude bekende van de coach, ooit had hij met haar een verhitte discussie over 3-3 handbal... maar professioneel als altijd liet de coach zich niet van de wijs brengen. De wedstrijd kon beginnen, het publiek was compleet en totaal buiten zinnen. Het team was compleet en begon met Marije in het doel. De 1e helft stond bol van de spanning en de D1 kwam zelfs 2 x achter. Er werd ook veel op de paal en lat gespeeld, met als hoogtepunt een bal van Fabienne die van de ene paal, naar de andermaal, en terug naar de ene paal ging, daar ook nog eens tegenaan ging en toen het veld weer inrolde. Vooral het verdedigen bleek iets wat de laatste iets te weinig was geoefend, dus de doelpunten gingen er iets te gemakkelijk in. De ruststand was 4-4 en de wedstrijd kon echt alle kanten op. In de rust een speech van de coaches, die het onderhand ook niet meer echt hadden op de bank. En toen de 2e helft, Estee op goal, zij was ondanks een blessure niet te houden en wilde spelen. Marije samen met Fleur op de opbouw, Eileen en Sofie op de hoeken, Chloe en Jalou in het midden. Esmee speelde de bal goed rond, samen met Puck en Fabienne, en ineens ging het als de brandweer. Onder luid gejuich van het publiek volgde de ene goal na de andere en konden de coaches gerust ademhalen. De einduitslag was 4-8, D1 kampioen, de meiden wisten echter nog van niets. Ik moet zeggen, ze keken wel vreemd naar boven waar onderwijl de moeders van Chloe en Jalou aan een fles zuurstof lurkten, daar waar onze Ronald en Leon zowat bij elkaar op schoot zaten. Het gerucht gaat zelfs dat ze gezoend hebben bij het laatste fluitsignaal, harde bewijzen ontbreken helaas. 

Toen kwam de voorzitter het verlossende woord brengen, met compleet met vaantjes en taart. De Jip en Janneke champagne vloeide rijkelijk in de kleedkamer en het feest was compleet, terwijl de 2 coaches zich alle zoenen van de moeders lieten welgevallen... volgens mij is dit de enige reden waarom de iedere week naar het handbalveld rijden!!

Terug in Barendrecht ging het feest nog even verder, de kantine was versierd door Ricky, Cora en Chantal en er lag een gelukstelegram vanuit Rotterdam-Zuid!! Wat een fantastische prestatie van deze meiden en wat hebben ze er toch een plezier in!!

Was dit het... bijna!! Gerard kon helaas alleen het eindfeestje meemaken, ook hij werd samen met Paris Hilton aan de moeder van Afrojack voorgesteld en was dus iets later. Sjaak kwam pas binnen bij de 4e krat pils... er moet ook gewerkt worden was zijn credo. Dit maakte hij goed door als laatste weg te gaan, samen met uw Simon, en u heeft bovenaan kunnen lezen hoe dit is afgelopen. Verder hebben we gelukkig de foto's nog, die spreken voor zich. Hiervoor danken wij Mariska, onze razende fotograaf!!

Uw Simon maakt zich op voor een extra vakantierondje... cadeautje van de voorzitter. Succes bij Oliveo volgende week!!!!

Simon A. Vosa

Razende reporter Savosa D1