GD1 moest zaterdag aantreden in Schiedam, tegen DWS.

Het belooft weer een spannende wedstrijd te worden. D1 is net voor ons kampioen geworden (gefeliciteerd !). Ze vieren het o.a. met een lekkere taart. Wij moeten nog wachten tot na onze wedstrijd. Details aan het eind van dit stukje.

Eline als aanvoerster (dit wordt tegenwoordig in het verslag geregistreerd, zodat we weten waar de te wassen shirtjes gebleven zijn). Vandaag geen Elise en/of Yolanda. Martijn en Mariska nemen de honneurs als coaches waar. Bijna iedereen is er. Zelfs de recent nog kots-zieke Laura (nog wat bleekjes) is weer net op tijd beter (en achter de plinten schijnt het thuis ook weer schoon te zijn).

De wedstrijd gaat beginnen. Iris op het doel (er voor bedoel ik). Meteen komt Savosa goed uit de startblokken. Binnen de eerste minuut een serieuze aanval van Brent op het doel van DWS. Resultaat een kinfractuur bij de keepster, maar de bal helaas niet in het net. Even later een breakout van DWS en het staat 1-0. Savosa laat het er niet bij zitten en Brent voltooit de volgende aanval met een schitterend doelpunt 1-1. Vervolgens DWS weer 2-1. Dit gebeurde allemaal nog in de eerste twee minuten. Ga er maar voor zitten het wordt een lang verhaal.

Een aantal spelers van DWS spelen nu al bijna een uur achter elkaar. Is dit een voordeel voor ons, of voor hen?

Niet te lang over nadenken, want de volgende aanval van DWS komt er al weer aan. Denise ziet ze komen, blijft koelbloedig staan en tikt de bal zo maar boven het hoofd van een tegenstandster weg. Ze speelt de bal mooi rond en Eline zet de gelijkmaker op het scorebord: 2-2.

Scheidsrechter - auteur en scorebord lopen nu nog synchroon.

In de volgende minuten ziet het enthousiaste publiek (ze weten dat ze hun aanmoedigingen na de wedstrijd beloont zullen zien), aanvallen van Ilse, goede reddingen van Iris en goed overspel van het hele team. Het wordt nu spannend voor het doel van DWS. Er worden binnen 4 minuten 4 vrije worpen aan Savosa gegeven (en dus overtredingen gemaakt). M.i. een teken dat we de druk goed op aan het bouwen zijn. Opmerkingen van het publiek "de scheids vindt het fluitje zo leuk". Helaas loopt DWS in deze fase van de wedstrijd een beetje uit 7-3.

Het had nog meer kunnen zijn, getuige opmerkingen van het publiek als "we hebben geen pech vandaag". De auteur constateert verder dat er veel coaches in het publiek zitten. Reactie: "die toppers van ons hebben allemaal een eigen coach nodig".

De wedstrijd gaat verder. Nog steeds is de spanning te snijden. Brent haalt weer uit, maar gooit helaas in de "brievenbus" (net boven het doel). Het publiek fluistert dat het tijd is om weer eens te scoren. Eline pikt dit meteen op: 7-4. We zien nog goed storend werk van Arnoud. Denise die het doel goed schoon houdt. "Paal? Nee joh, dat heet doel verkleinen!" En we zien een actie van Iris, van het type (1) aannemen, (2) draaien en (3) gooien maar. Rust stand 10-4.

---

Tijdens de rust wordt er intensief geluisterd naar de stichtelijke woorden van Martijn en de opstellingen worden nog eens doorgenomen op aangeven van het spelbord, met de magneetjes door Mariska. De interim coaches nemen hun taken zeer serieus. (foto's Mariska en Robert v/d W.)

---

Het fluitsignaal klinkt en we gaan verder met deze spannende wedstrijd. Het staat nu 9-5 (? niet teveel over nadenken). Savosa komt weer goed uit de startblokken. Binnen 20 seconden ziet het wild geworden publiek een goede aanval van de combinatie Sterre - Ilse. Arnoud staat nu op doel en Wouter is centrale verdediging. Er volgen felle aanvallen (wat geven jullie Ilse te eten?) en goede verdedigingen (Laura - spring maar achterop bij mij - geeft DWS het nakijken). Wouter onderschept een door de keep slecht uitgeworpen bal en krijgt nog een tweede kans om te gooien, maar helaas - het publiek moet nog even wachten.

Eline vliegt weer eens over de verdediging van DWS heen. Hoera. Het staat nu 14-7 (of 14-9 er is wat onenigheid tussen scorebord, scheids en auteur). Daar komt Wouter met zijn sprongschot, midden door de centrale DWS verdediging heen. Weer een punt voor Savosa. Er volgt nog goed overspel en er volgen nog leuke aanvallen. Eenmaal meende iedereen behalve de scheids, dat de bal toch echt over de doellijn gegaan was, maar ach.

Dan klinkt het eindsignaal. Uit navraag bij onze aanvoerster bleek dat het 20-12 geworden was.

Allemaal snel douchen en omkleden en de ouders snel naar de kantine voor een drankje en heerlijke appeltaart(-en) met slagroom van Margreet. Wat zijn die versnaperingen bij uitwedstrijden toch een goed idee. Ik kan al niet wachten op de volgende vrijwilliger, die zich bijvoorbeeld middels een reactie op dit stukje kan melden.

(volg de link voor een goed appeltaart recept)