En… daar kreeg ik dan het “enige echte wedstrijdverslagenboekje GD1” in mijn handen gedrukt... Tja dan is het hard werken vanaf de tribune. Waarom? Dat zal ik even uitleggen:

1)            ik ben net nieuw (wel een superleuke introductie bij Mc. Donald meegemaakt)

2)            ik ken de namen nog niet van de spelers (de jongens kan ik onderscheiden van de meisjes, gelukkig hebben de jongens diverse kapsels en zijn makkelijk herkenbaar, maar de meisjes lijken allemaal op elkaar met staart, moeten we het even over hebben, ha)

3)            ik ken de spelregels nog niet, dus snap nog niet waarom de bal naar de tegenpartij gaat als er een tegenstander en savosatijger bovenop de bal zitten…

4)            telkens als ik een doelpunt wilde opschrijven en ik eindelijk gevonden had wie welk rugnummer had, miste ik mooie spelmomenten…

Maar ik had voor nummer 4 goede hulp van een nog nieuwere moeder dan ik, Sylvia!! Een ex-handbalster. Zij volgde de wedstrijd en ik schreef...

De wedstrijd werd gespeeld tegen Helius (grappige naam, doet me aan iets anders denken) GD2. Zij zagen er indrukwekkend uit! Maar onze savosatijgertjes zagen er ook indrukwekkend uit hoor, 6 meiden en 4 jongens : JAWEL, 4 jongens. Sem (de allernieuwste aanwinst van het team) kwam in 1^e instantie om te kijken maar speelde ECHT mee (met rugnummer 8, geleend van Jennifer die een party had! (Jen, hopelijk was je party leuk, want je hebt een spectaculaire wedstrijd gemist).

We startte met Iris in het doel (tot zover kon ik het bijhouden, ha) en ik leerde al snel een spelregel, nl dat de zwarte lijn uit is (waarom hebben ze zoveel kleurtjes lijnen op de grond geverfd???) Al snel schoot (oh nee, sorry heb jaaaaaarrreeen langs een voetballijn gestaan) gooide Arnoud richting doel, maar helaas er stond een keeper voor. Had die keeper er niet gestaan, hadden wij na 2 minuten al op 1 – 0 gestaan. Maar toen volgde Ilse met een sprongschot (deze term heb ik van Sylvia, moeder Sem) en zorgde voor 1-0. Dat liet Arnoud niet op zich zitten en bij zijn 3^e poging was het 2-0. Toen bedacht Laura, dat kan ik ook en zo stond Savosa op 3 doelpunten. Ik weet helaas niet meer wanneer de tegenpartij nou doelpunten heeft gemaakt, daar zal ik de volgende schrijfbeurt (als ik weer een keertje mag tenminste) ook op letten.

Weet wel dat Helius een tegenaanval inzette, dat Arnoud goed verdedigde waardoor Eline een spurt maakte en het 4^e doelpunt scoorde. Toen zagen we Brent als een scherpe tijger zijn prooi zoeken, en na een schitterende aanval van Brent was het 5^e doelpunt een feit. (Wel moeilijk, schrijven, klappen, supporten (is not done vanaf de tribune toch…?) en kletsen met de rest van de ouders.).

En weer een mooie aanval van Denise met een schotpoging, super geprobeerd alleen zonde dat er een keeper van de tegenpartij in de weg stond… (zou verboden moeten worden), maar wouter maakte slim gebruik van de schotpoging van Denise, Denise kreeg de bal weer in handen, gooide slim over naar Wouter en met een sprongschot dwars door het midden was …jawel het 6^e doelpunt een feit.

Intussen wisselde ook de keepers steeds bij savosa, maar door de snelheid van het spel en het schrijven kon ik dat niet meer bijhouden. Ik probeerde al te volgen waarom er zoveel wisselspelers kwamen en ook de timing (telkens in een aanval) snapte ik niet, maar Sylvia legde het mij geduldig uit. Dus ineens zag ik daar Arnoud in het doel die een snoeiharde schotpoging van Helius tegenhield.

Waarop Iris de bal bemachtigde, meegaf aan Ilse (goed gezien Iris) en Ilse maakte met een sprongschot aan de overkant (gelukkig de goede kant) doelpunt nr 7 !!

Moet mij even het volgende van het hart. Zou het niet mogelijk zijn een TEAMlied te maken met de titel : HANDEN in de LUCHT, want de carnavalskraker: en met die handjes de lucht in hoor je toch regelmatig vanaf de tribune klinken.

Toen de hele tribune zong: HANDEN OMHOOG, nam Ilse dat erg letterlijk en haalde met 1 hand de bal uit de lucht: Klasse!

Hierna was er een 1/2tje van Brent met Sterre, heen en weer en heen en weer en jahoor, het effect was daar. Sterre gooide hem mooi in de handen van Brent die een gaatje wist te vinden dwars door het midden en nummer 8 stond op het scorebord. (Jee Sterre, dat noemen ze een assist in de voetbal toch???)

Toen lette ik even niet op, was afgeleid en riep Sylvia dat Eline nummer 9 gemaakt had, een bijzonder mooie actie. Tjonge Eline, je bent zo snel dat ik het gewoon niet zag. Dus ik ging weer goed rechtzitten en zag Wouter (inmiddels weer keeper…) een schot tegenhouden met zijn knieën, Wouw, dat was vast geen lekker gevoel, goed dat er kniebeschermers bestaan.

Er werd geteld vanaf de tribune, dat betekent dat er een helft afgelopen is, en laat Eline nou net voor het fluitsignaal nummer 10 er nog even instoppen. Blijkbaar vond je dit een mooier getal dan 9 he Eline!!

De 2^e helft met 10 doelpunten ingaan is een lekker gevoel, dus iedereen had er weer zin in en de motivatie was op toppunt. Sem vond het kantzitten wel genoeg en besloot mee te gaan spelen. Mooi ….. Brent hielp Sem met zijn bal gevoel door 1 2tjes te gooien, zodat Sem mooi in het spel kwam (ps: Sem zijn vader is ook een ex-handballer, dus als jullie trainers en begeleiders tekort komen dan heb je twee ervaren ouders erbij….! ’t Is maar een weet feitje)

Ben nog wel even aangesproken door mijn dochter (Sterre) dat ik niet vanaf de tribune moet roepen: VRIJ lopen, want ik ken nl de regels niet……………… (Ik verdedigde mezelf nog met het zeggen dat vrijlopen toch altijd goed is, maar nee, je moet ook op je plek weten te staan in het veld. Okay, ik houd mijn mond)

Zag ook een mooi hoge ballen vangspel. Hoe hoger de bal, hoe mooier en langzamer hij door de lucht gaat en tijd zat om te vangen dus…..

Na de hoge ballen kwam er weer wat vaart in en poogde Denise met een schitterende sprongschot het doel te raken en weer stond daar die verd….. keeper van Helius ! Daar kwam Sterre aangesneld met een overgooibal naar Ilse, die dankbaar gebruik maakte van deze assist en doelpunt 11 scoorde. Het was tijdens de 2^e helft wel zaak om af en toe een pitbullachtige duik op de bal te ontkomen, want het was 5 minuten lang ballen uit handen slaan en de bal vloog werkelijk alle kanten op, totdat Sem heel tactisch de bal een minuut lang vasthield, (tijd rekken?) en toen er niemand vrij stond zelf een doelpoging ondernam die net…. Naast was. Knap gedaan hoor Sem!  Ilse bedacht vlak voor tijd dat 11 niet genoeg was en maakte er 12 van, wat ook meteen de eindstand bleef, ook al probeerde Brent nog een allerlaatste poging in zijn eentje op het tegendoel af…… helaas, we hadden er al teveel gescoord.

Eindstand 12 – 4 : GEWONNEN met een superactief team: Sem, Brent, Arnoud, Wouter, Sterre, Denise, Iris, Laura, Eline en Ilse

(groeten aan Senna, Romy en Jennifer die er de volgende keer hopelijk weer bij zijn).

Is dit wat jullie bedoelen met een wedstrijdverslag???Savosa GD1?

Ps: van insiders hoorde ik dat er volgende week “cake van de week” gebakken wordt door Margreet. We zijn benieuwd…. Wedstrijdgroetjes van de moeder van Sterre!!